Hem anne hem eş!

Anne olmak, şüphesiz dünyanın en olağanüstü duygusu. Bu duygu öyle büyük bir etki yaratıyor ki kadının yaşam döngüsü içindeki rolünü unutturuyor. Kadınlık rolü...

Önce eş olursun sonra anne. Dengede tutmak ne mümkün, mutlaka terazinin bir kısmı ağır basıyor bu da annelik aslında.

Zormuş hem eş hem anne olmak. Fedakarlık, emek, özveri, hayatını geri plana atma, hedeflerini, ideallerini erteleme. Aslında zor olan bize emanet olan meleği büyütmek değil aksine o insanın canına can katıyor, büyük mutluluğum, ömrümün parçası. 

Zor olan annenin her şeyi kendi üstlenmesi. Anne bakar, evine, eşine, yavrusuna. Çalışır da, ama yine de her şeye o bakar. Çünkü o annedir, bu onun görevidir!

Ama bir şeyi unutur kadın. O bir eş dir. Kadınlar kadınlığını unutur bu yolda ama erkekler de babalığını unutur. Her şeyin önünde eş olmayı tutarlar. Ama kadın öyle değil, yaradılış olarak.

Burada aslında eş in  görevi kadına destek olmak ve baba olabilmek. Kadının görevi de eş olabilmek. Erkek kadınını değersizleştirmemeli ,ona değer katmalı, onu yüceltmeli.

İlgi, muhabbet, muhabbet, muhabbet, sevgi, değer, saygı, kıymet gibi kelimeler unutulmamalı. Muhabbet demiş miydim ?

Alya'ma

Alyam, büyüdüğünde enazından okuma yazma öğrendiğinde sana ait bu yazıyı ve seninle ilgili yazacağım herşeyi okumanı istiyorum. Eminim annemde benimle ilgili bir yerlerde birşeyler yazmış olsaydı sabırsızlıkla ve her kelimesinin altında yatan tecrübeyi anlamak için tekrar tekrar okurdum :) 

Kızım şuan 21 aylıksın belki klasik bulacaksın ama her yeni gün farklı bir yönünü keşfediyorum. Sarılmayı çok seviyorsun aynı benim gibi. İlk kelimende anne ve meme olmuştu. Tam 11 aylık olmuştun ilk adımlarını attığında. Anneannenin arka bahçesinde anneannenin kollarına dogru yürürken. Algın çok açık, herşeyi çok çabuk farkediyorsun, söylediğim kelimelerin ve renklerin yerlerini gösterebiliyorsun. Gidiklanmaya bayiliyorsun ama fazla gidiklanmaya gelmiyorsun gülmekten kusuyorsun. Sen 14 aylıkken işe başladım, ananen bakıyor gündüz sana ama inan eve hızlıca gelmeye çalışıyorum ki birlikte daha fazla vakit geçirelim, hatta ctesi çalışıyorum diye işimi değiştirdim çünkü seni daha az görmeyi göze alamadım. Sabah uyandığında herkesin ismini sayarak kalkiyorsun, kalemlere bayiliyorsun hatta duvarlarda çok güzel izler bıraktın :) parmak boyasını çok sevmedin sanırım parmaklarının kirlenmesinden hoslanmadın. Ben de sana bir fırça aldım ama onuda farklı şekilde kullanmaya başlayınca bunu biraz erteledim, çünkü yemek istedin. Bu ara papağan gibi herşeyi tekrar etmeye basladin, bu bizim hosumuza gidiyor bu yüzden sürekli sana birşeyler soruyoruz :) uzuldugunde hemen ellerini yüzünle kapatıyor ve kosene çekip ağlamaya başlıyorsun, çok inatcisin istediğini yaptırana kadar inat ediyorsun:) seni çok seviyoruz canım kızım