Bazen kaçıp gitmek istiyorum bu kalabalıktan, her İstanbul'da yasayanın istediği kadar. Giderken yanıma bir şey almamalıyım ki anlamı olsun bu gidişin. Ailem dışında. Kaçmak istemek bence tüm benliğinden sıkılmak, ruhunu, kafanı boşaltmak içindir bana göre. Yoksa dünyanın öbür ucuna gitsen ne fayda.
İstanbul yoruyosun, zamanımı çalıyorsun, bedenen ve zihnen tüketiyorsun. Bu kadar mı değersiz ömür, akışına kaptırmış gidiyoruz. Bari hayallerimin peşinden koşayım.
Sabah 6 da kalk 2 saat gidiş 2 saat dönüş yolculuğu ve günde 4 saat yolda. Bu ne demek haftada 24 saat (cteside çalışmaya devam ise) . Ayda 96 saat ve yılda 1.152 bu inanılır gibi değil. Boşa geçen zaman. Yaş ilerledikçe zamanın daha kıymetli olduğunu anlıyorum. Her günüm daha verimli geçmeli, her anım daha kıymetli. Çünkü hayatta en kıymetli hediye zaman değil midir ?
Canım güzel yazıyorsun inşallah dilediğin gibi yaşarsın yolun açık olsun kuzum
YanıtlaSil