Doğuyoruz, büyüyoruz, yetiştiriliyoruz ve sonra yetişiyoruz. Artık kendi kararlarımızı verebiliyoruz. Bir birey olduğumuzu doğduktan sonra değil de yetiştikten sonra anlıyoruz. İşte tam da bu noktada dönüp baktığımızda bizi yetiştirenin sistem olduğu varsayımına katılıyoruz.
Yaş oldu 35 dönüp bakıyorum arkama lise bitmiş, üniversite bitmiş, yüksek lisans bitmiş, belli bir iş tecrübesi edinilmiş ve edinilmeye yetişmeye devam ediliyor. Fakat tat yok, eksik bir şeyler var hatta eksiklikten öte yaşanmamış şeyler var. Keşfedilmemiş ve keşfedilmeyi bekleyen türden desek daha doğru olur. Hayata geç başlıyorum 35 den sonra yeniden merhaba dünya.
Anne babanın görevi çocuğun içindeki benliği ortaya çıkarmak der 'Doğan Cüceloğlu' çok güzel söylemiş. Aslında anne babalarımız o zamanın koşullarına göre hareket etmişler. Bize daha çok iş düşmüş. Eğitim sistemimiz bu konuda destek olsaydı, şuan ekonomi bu kadar kötü olmazdı. İşini sevmeyen, kendini keşfedemeyen insanlarla dolu olmazdık diye düşünüyorum. Yeteneklerimize, ilgi duyduklarımıza göre ilköğretimde yönlendirilmiş olsaydık, lisede de bu yetkinliği arttıracak uygulamalarda bulunsaydık, üniversite de çok doğru seçimlerde karar verebilirdik. Ben kendi keşfimi bulma yoluna çıktım. Belki yarın, belki 1 yıl, belki de daha uzun bir süre beni bekliyor. Bunu zaman gösterecek. Ama şunu biliyorum ki artık sistemin kölesi olmayacağım. Ayrıca bir anne olarak da kızımın kendi benliğini bulmasını yakından izleyeceğim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder